Waar zouden we zijn zonder insecten?

Wonderlijke schepseltjes die de mens honderden miljoenen jaren in ouderdom overtreffen; sommige hiervan stammen af van reusachtige voorouders die zelfs aan de dinosaurussen voorafgingen. Het overleven van deze is een bewijs van het succes van hun onderlinge samenwerking en van hun vermogen hun gedrag te wijzigen overeenkomstig de behoeften van het geheel.

Sommige insecten bouwen een woonplaats met tal van kamers om aan de eisen van een ingewikkelde sociale organisatie te voldoen. Hun communicatie is duidelijk waarneembaar: de bijen bijvoorbeeld ‘spreken’ door te dansen; mieren door middel van geur en door beweging en aanraking met hun voelsprieten. Beide geven ze boodschappen door die hun soortgenoten de weg wijzen naar voedsel, of opdracht geven de vijand aan te vallen, en dikwijls offeren ze hun leven op om de koningin te beschermen.

Waarnemers moeten zich wel afvragen of dit alleen het gevolg is van instinct of dat er een soort intelligentie is die het hele proces overziet en leidt.

Zijn insectengemeenschappen vergelijkbaar met het menselijk lichaam – dat ook wonderlijk ingewikkeld is en uit ontelbare cellen bestaat van werk-, verkennings-, en vechtgroepen, die het leven in ons hele gestel onderhouden en beschermen?

Als er een overeenkomst is, dan kunnen insectenkolonies de uiterlijke vorm zijn van een intelligentie die, hoewel onzichtbaar, het geheel beheerst. Per slot van rekening ziet niemand het menselijk bewustzijn, dat denkt, voelt en leiding geeft aan onze stoffelijke en maatschappelijke activiteiten!

Als we nagaan hoeveel schade we gedachteloos aan de lagere rijken toebrengen, vraagt men zich af hoe ze overleven zonder de een of andere hogere steun die, door hen te helpen zich aan te passen en vol te houden, ook ons helpt. Waar zouden we zijn zonder insecten om de vegetatie te bestuiven, het schoon te maken en het ecostelsel op de hele aarde in evenwicht te houden?

bron: 2photo.ru/ /theosofie.net