Alois Irlmaier’s ijzingwekkende voorspellingen

Alois Irlmaier (1894-1959) was een Duitse wichelroedeloper en professioneel goed graver. Hij was ook een helderziende en tijdens de Tweede Wereldoorlog hij met succes de locaties van de bom stakingen en de verblijfplaats van een aantal vermiste personen voorspeld.  Ook voorspelde zijn eigen dood in juli 1959. Zijn laatste woorden waren: “Ik ben blij dat ik nu kan gaan, omdat ik niet hoeft te ervaren wat ik zie.” Zijn ongewone vaardigheden maakte hem nogal beroemde en hielp bij het onderzoek van de verschillende misdrijven.

Revoluties: In het land van de laars (Italie) breekt een revolutie uit, ik geloof een godsdienstoorlog, omdat zij alle geestelijken ombrengen. Ik zie priesters met witte haren dood op de grond liggen. Achter de Paus is een bebloed mes maar ik geloof dat hij ontsnapt in een pelgrimskleed. Hij vlucht naar het Zuid-Oosten, of over het grote water, precies kan ik het niet zeggen. En in Italie gaat het er erg aan toe. Daar brengen ze veel mensen om en de Paus weet aan hen te ontsnappen, maar veel geestelijken worden omgebracht, vele kerken storten in elkaar. Irlmaier schilderde ook sociale onrust in een land over het water (VS) met zware strijd in het Westen, die tot een grote brand in de hoofdstad voert.

Russische inval: Aan de oorlog gaat een vruchtbaar jaar vooraf met veel ooft en koren. Na de moord op de derde gaat er ’s nachts op los. Ik zie duidelijk drie cijfers, twee achten en een negen. Wat dat betekent weet ik niet, een tijd kan ik niet zeggen. Er mee beginnen zal hij bij zonsopgang. Hij komt er snel aan. De boeren zitten bij het kaartspelen in het cafe, en dan kijken de vreemde soldaten door deuren en vensters naar binnen. Geheel zwart komt er een legertros binnen vanuit het Oosten, het gaat echter allemaal heel vlug. Ik zie een drie, weet echter niet, zijn het drie dagen of drie weken. Van de Gouden Stad (Praag) gaat het uit. De eerste zwerm gaat van het blauwe water (Donau) naar het Noord-Westen tot aan de Zwitserse grens. Tot Regensburg toe staat er geen brug meer over de Donau, ten Zuiden van het blauwe water komen zij niet. / Over de Donau gaat de vijand niet, want hij buigt af naar het Noord-Westen. In het dal van de Naab, in de Bovenpals ziet Irlmaier zijn hoofdkwartier. De stad Landau aan de Isar lijdt zwaar door een verdwaalde bom. De tweede stoot komt over Saksen westwaarts op het Roergebied aan, evenals de derde legerzwerm, welke van het Noord-Oosten naar het Westen gaat over Berlijn. Dag en nacht rennen de Russen onweerstaanbaar, hun doel is het Roergebied.

Aanval gestopt: De vliegtuigen zullen volgens andere ondervragers uit het Zuiden komen. En dan regent er een geel stof in een lijn. De Gouden Stad wordt vernietigd, daar begint (de strook). Als een gele streep/strook gaat het naar boven tot aan de stad in de Bocht. Een heldere nacht zal het zijn als zij beginnen met het afwerpen. De tanks rijden nog, maar die daarin zitten zijn al dood, zijn geheel zwart geworden. Daar, waar het neerkomt, leeft er niets meer, geen boom, geen struik, geen vee, geen gras, dat verwelkt en zwart wordt. De huizen staan nog overeind. Wat dat is weet ik niet, en ik kan het niet zeggen. Het is een lange strook. Wie erover gaat, sterft. Die erover heen zijn, kunnen niet achteruit, en die daar ergens zijn, kunnen er niet over. Van de Donau tot aan de kust heerst er afgrijzen.




Vuurtongen: Ook de beschrijving ‘er is louter vuur op de grond te zien’ komt van Irlmaier. Of het nu werkelijk vlammen zijn, wist hij niet eenduidig te zeggen. Hij zag vuur, maar hij meende, dat het toch iets anders was, een of ander vernietigend middel, dat geen menselijk, noch dierlijk, noch plantaardig leven mogelijk laat zijn, daar waar dat ‘vuur’neergekomen of omhoog gekomen. Van K. (Klagenfurt, Kärnten?) uit vliegen de vuurtongen onmetelijk wijd naar het Noord-Westen, naar het Westen, en naar het Zuiden. Ik ie ze als kometenstaarten. Wij hebben echter niets te duchten. Slechts één keer komt een vuurtong te kortbij neer en dan brandt er een kleine stad ten Noorden van Saurüssel af. Op een keer meende Irlmaier weliswaar dat hij deze vuurtongen die als kometenstaarten komen aangejaagd, uit het Oosten zag komen (uit Kiev?).

Laatste slag: Dan stort bij de herwaartse legertrossen (rode troepen in West-Duitsland en verder naar het Westen) alles in elkaar. Zij moeten allen naar het Noorden. Wat zij bij zich hebben, smijten zij allemaal weg. Niemand zal meer terugkomen./ Door een natuurcatastrofe of zoiets trekken de Russen plotseling naar het Noorden. / De Russen moeten naar het Noorden, omdat de natuur ingrijpt. In de buurt van Keulen ontbrandt de laatste veldslag. De hele zaak zal niet lang duren, ik zie drie strepen, drie dagen, drie weken, drie maanden, ik weet het niet precies maar lang duurt het niet. De stedelingen gaan naar het land, naar de boeren, en halen het vee uit de stal. / De stedelingen trekken naar het land en willen de boeren het vee ontstelen, dan moet de boer zijn spullen goed vast houden, anders stelen zij het hemd onder zijn gat weg. Maar die slechte tijd gaat gauw voorbij. En daarna komt er een mooie tijd.

Rampen door het water: De eilanden voor de kust gaan ten onder, omdat het water zeer wild is. Ik zie grote gaten in de zee, die vallen dan weer dicht, als de reusachtige grote golven terug komen. (Door ontploffing van een zware kernbom op de bodem van de zee, of door een zware zeebeving, wordt het water omhoog geworpen en ontstaat er als het ware een gat in het water van de zee. De vloedgolf plant zich vandaar voort, overspoelt het nabije land, waarna het water terugvloeit en het gat weer opvult.) De schone stad aan het blauwe water verzinkt bijna geheel in de zee en in het vuil en het zand, dat de zee omhoog werpt. Drie steden zie ik in de zee verzinken, ergens in het Zuiden, ergens in het Noord-Westen en ergens in het Westen. Een deel van Engeland verdwijnt, wanneer dat ding in zee valt, dat de vlieger naar beneden smijt. Dan komt het water als een vast blok omhoog en valt weer terug. Wat dat is, weet ik niet. (H-bom)

Mobilisatie in Duitsland: Over de omvang van de mobilisatie van de strijdkrachten in Duitsland en over de aansluitende bezetting van de Oostelijke gebieden zei Irlmaier het volgende : Onze jonge mensen moeten nog opkomen, vrijwilligers worden nog in de strijd betrokken, de anderen moeten er heen gaan om ze (de landen in het Oosten) te bezetten, en zullen drie zomers daar blijven tot zij weer naar huis komen. Dan is het vrede, en ik zie de Kerstboom branden… In Duitsland moet alles nog in dienst, de jongen mensen worden nog soldaat. Zij zullen echter niet meer hoeven te vechten, maar als bezetters daar blijven, of daar worden ingezet. (waarschijnlijk Oost-Europa) Door een natuurramp of iets dergelijks trekken de Russen plotseling naar het Noorden. In de buurt van Keulen ontbrandt de laatste veldslag. Na de overwinning wordt een Keizer door de vluchtende Paus gekroond en dan komt de vrede.

Ook elders is het oorlog: De gele mensen zullen over Alaska komen en Canada en de Verenigde Staten binnenvallen. Zij zullen echter worden terug geslagen. Er zal een grote stad door een rakettenaanval worden vernietigd. De vraag of dat New York zou zijn, kon hij niet beantwoorden. In Rusland breekt een revolutie uit en een burgeroorlog. De lijken zijn zo talrijk dat men ze niet meer kan wegbrengen van de straten. Het kruis komt weer tot eer. Het Russische volk gelooft weer in Christus. De groten onder de partijleiders brengen zichzelf om en in bloed wordt de oude schuld afgewassen. Ik zie een rode massa, gemengd met gele gezichten, er is een algemene oproer en er zijn gruwelijke moordpartijen. (oorlog tussen Rusland en China?) Dan zingen zij het Paaslied en branden kaarsen voor zwarte Mariabeelden. Door het gebed van de christenheid sterft het monster uit de hel. Ook de jonge mensen geloven weer in de voorspraak van de Moeder Gods. Ginds in het Oosten gaat het er wild aan toe, daar vechten de mensen en het kruis komt weer in aanzien.

Terugkeer van de Paus: Na korte tijd keert hij (de Paus) echter weer terug, als de rust weer is hersteld. Hierna zal hij de kroning vieren. Na de zege wordt een Keizer door de vluchtende Paus gekroond. De Paus, die niet lang vluchten moest over het water, keert terug. Bloemen bloeien op de weiden, dan komt hij terug en treurt om zijn vermoorde broeders. Dan komt de Paus weer terug en hij zal nog drie koningen kronen, de Hongaarse, de Oostenrijkse en de Beierse. Hij is heel oud en heeft sneeuwwit haar, hij heeft een leren broek aan en is onder de mensen als zijn gelijken. (in burgerkledij)

Korte tijd van vrede

Eerst is er nog hongersnood, maar dan komen over de Donau zo veel levensmiddelen naar boven (stroomopwaarts) dat allen zich vol zullen eten. De mensen, die er overgeschoten zijn (landlozen) trekken dan daarheen, waar een leegte is ontstaan, en ieder kan zich vestigen waar hij wil en land nemen zoveel hij kan bebouwen. Het land ten Oosten en ten Noorden van de Donau wordt opnieuw bewoond. Wanneer alles voorbij is, dan is een deel van de bewoners dood, en de mensen zijn weer godsvruchtig. De wetten die de kinderen de dood brengen zullen ongeldig worden na de opruiming. (abortuswetten) Vrede zal het dan zijn. Een goede tijd. Drie kronen zie ik schitteren. En een lange magere grijsaard zal onze Koning zijn. Ook de oeroude kroon in het Zuiden komt weer tot eer. (Frankrijk, Duitsland, Spanje?) Wanneer het herfstig wordt verzamelen de volkeren zich weer. Na de Oorlog is het geen echte winter meer. Het is warmer geworden. In latere tijden zie ik wijnbergen en zuidvruchten bij ons groeien, of gij het nu gelooft of niet. Wie het beleeft, die gaat het goed, hij kan zich gelukkig prijzen, maar de mensen moeten weer beginnen, daar waar hun betovergrootvader is begonnen. (primitieve leefwijze)

Lange tijd van Vrede: Hoe lang dat alles duurt weet ik niet. Ik zie drie negens. De derde negen brengt vrede. Na deze gebeurtenissen komt een lange, gelukkige tijd. Mij geloven doen er niet veel, ik weet het ook niet, wat de Heer God doet, maar wat ik zie, dat moet ik zeggen zonder dat ik een profeet wil zijn. Uiteindelijk zijn wij allemaal in Gods hand. Maar wie in het kruis niet gelooft, die zal verpletterd worden. [bloggen.be]