Casu Marzu, oftwel madenkaas een Sardijnse delicatesse

Casu marzu is een die men extreem lang laat rijpen, tot er larven van de kaasvlieg (Piophila casei) in nestelen. Dit doet men door de buiten te leggen met een deel van de korst verwijderd. Tegenwoordig worden de larven vaak speciaal in de geïnjecteerd. De larven die zich erin vestigen breken, door de zuren in hun spijsverteringskanaal, veel van de vetten af en maken de zeer zacht, soms stroperig, terwijl er vaak vocht (lagrima genoemd) uitsijpelt. De zijn kleurloos en meten ongeveer acht millimeter. Ze kunnen echter zeer hoog (tot 15 centimeter) springen, zodat er wel als grap gezegd wordt dat degene die de eet zijn ogen dient te bedekken, want de wordt verkocht en opgediend met de maden er nog in.

De echte liefhebber eet de kaas met de larven er nog in. Er is een manier om de larven er voor consumptie uit te halen. Dit kan men doen door de kaas te verpakken in een plastic luchtdichte zak. De stikkende larven zullen uit de kaas in de zak springen en veroorzaken een zacht aanhoudend tikkend geluid. Wanneer dit ophoudt zijn alle larven dood en uit de kaas gesprongen. Wanneer de larven uit zichzelf gestorven zijn dan is dit een teken dat de kaas niet meer gegeten kan worden.

De gemiddelde mens kan de consumptie van deze kaas goed verdragen. De stoffen kunnen echter sterke allergische reacties teweegbrengen en de rijping/rotting hoeft weinig verder voort te schrijden om de kaas werkelijk giftig te maken. Bovendien kunnen de larven de spijsvertering overleven en daardoor lichamelijke klachten veroorzaken. Om die redenen, en ook omdat het door zijn bereidingswijze als een bedorven product wordt gezien, is de verkoop ervan een tijd lang illegaal geweest, volgens de Europese en dus ook Italiaanse regels. Op Sardinië wordt de kaas nog steeds rijkelijk geconsumeerd.[wikipedia]