Een koe met een stoma voor biobrandstofonderzoek.

Om te ontdekken welke genen en enzymen gras tot energierijke suikers omzetten, deden Rubin en zijn collega’s een ingenieuze proef. Ze maakten een klein gaatje in de buik van de , dat direct leidde tot de pens waar de bacteriën wonen. De kreeg dus een stoma.

Daarna stopte Rubin in de pens wat gras, verpakt in een nylon zakje zodat hij het er later weer uit kon halen. Precies 72 uur later – wanneer de bacteriën het gras dus al deels tot suikers hebben omgezet, maar nog op het gras plakken – speurden Rubin en zijn collega’s in de nylon zak naar bacterie-DNA. Via het DNA-onderzoek vonden ze de tot voorheen onbekende enzymen.

Waarom zo’n omweg en arme een stoma geven? Waarom niet gewoon bacteriën uit de koeienmagen in een lab kweken en ze daar rustig verder onderzoeken? Dat is al vaker geprobeerd, maar zonder succes. Hoeveel biologen ook weten van koeienmagen, ze kunnen niet de ideale leefomstandigheden van de maagbacteriën namaken. [kennislink.nl]