Gemummificeerde pad binnen in een vuursteen?

Charles Dawson beweerde een gemummificeerde pad binnen een vuursteen te hebben  gevonden in een Lewes steengroeve rond 1900. Tijdens de jaren 1820 voerde  Engels geoloog William Buckland een experiment om te zien hoe lang een pad in leven kon blijven. Hij plaatste padden van verschillende maten en leeftijden in gesneden kamers in kalksteen en zandsteen blokken, vervolgens werden de blokken in zijn tuin begraven. Een jaar later, groef hij de blokken op en bleek dat het merendeel van de padden dood waren en vervallen.


Een paar padden die in de kalksteen (die heeft kleine poriën bevatten) waren geweest waren nog in leven. Echter, Buckland vond ze allemaal dood na voor nog een jaar herbewaring in kalksteen. Buckland geconcludeerd dat padden niet kunnen overleven Ook was de pad gekrompen, wat erop wijst dat het nog niet zo oud kunnen zijn dan op het moment van zijn ontdekking. [wikipedia]

Charles Dawson vond in 1912 in Piltdown, een schedel van vrij moderne vorm en op dezelfde plaats een onderkaak die een aapachtig voorkomen had. In 1947 bleek na onderzoek echter dat de schedel en de kaak niet bij elkaar hoorden. Ook bleek in 1953 dat de gevonden kaak van de Piltdown-mens afkomstig was van een orang-oetan of andere mensaap en dat de schedel chemisch was bewerkt om hem er ouder uit te laten zien. Kortom: het bleek ook om een vervalsing te gaan .